Optisch mijmeren

Afbeelding 1 Optisch Mijmeren

Een suggestie in het kreupelhout. Licht, deinend in de wind.
Zon strijkt over de bovenste lagen en probeert immer door te dringen.

Ik verwonder mij over het effect van onscherpte. Niet hetgeen wat je wilt laten zien maar juist daardoor onmisbaar.
Een suggestie geven van,
bijna laten zien wat.

De onlogica van een geheel kan vaak net zo confronterend zijn. Toch is dat het gebied waar we iets zoeken.

Het traject dat al gelopen is zou ver achter ons gelaten moeten worden.

Afbeelding 2 Optisch Mijmeren

Meerdere stappen zijn gezet voordat ik doorheb wat wij eigenlijk zien.

Bijna gouden kleurschakeringen die langzaam naar blauw glijden.
Mijn stem, de wind,
zendt een rilling langs de oppervlakte.
Ontroerd daardoor, naar troebel.

Als we dieper kijken wordt langzaam duidelijk
dat alles daar samenloopt.
Netjes op elkaar gegleden bladeren liggen naast rottende takken te vergaan.
Een groene weerspiegeling rimpelt traag naar rood.

Afbeelding 3 Optisch Mijmeren

Een vreemd tafereel om eenheid in te raken. Juist een waar we het schijnbaar kunnen vinden.
In een van de vele ambigue,
losgelaten plekken.

We struinen
en de takken lijken zich op nieuwe manieren met elkaar te vervlechten.
Het is natuurlijk gezichtsbedrog
maar de lichtvlekken die neerslaan en wild bewegen in de wind maken het waar voor mij.

Pauw Vos

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s